اين وصيتنامه ، سرشار است از آداب رفتار ، تهذيب اخلاق و دعوت به تقواى الهى كه همانا نخستين پايه در نگهداشتن نفس از انحراف و گناهان و قرار دادن آن در مسير صحيحى است كه از هدايت و رستگارى ، برخوردار باشد . ( 1 ) تربيت امام حسين عليه السّلام از سوى حضرت فاطمه عليها السّلام سرور زنان عليها السّلام به تربيت فرزندش حسين ، همت گماشت و او را غرق در محبت و عطوفت خويش ساخت تا بدين وسيله شخصيتى مستقل و ادراكى ذاتى داشته باشد . همچنين وى را با آداب اسلامى تغذيه نمود و او را به استقامت و راه مستقيم به سوى خير ، عادت داد . ( 2 ) « علائلى » مىگويد : « آنچه از مجموع اخبار حسين به ما رسيده اين است كه مادرش ، اهتمامى فراوان داشت تا الگوهاى عقيدتى اسلامى را در وجود او مستحكم سازد و انديشهء فضيلت با تمام معانى آن و به صحيح‌ترين صورتى در نفسش گسترش يابد و عجيب نباشد كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نيز در جهت دهى به آن حضرت ، در اين دوره‌اى كه كودك ، احساس استقلال مىكند ، اشراف داشته است . ( 3 ) حضرت فاطمه عليها السّلام انديشهء خير و دوستى مطلق و واجب را در نفس وى كامل گردانيد و در زواياى فكر و ابعاد انديشه‌هايش ، فضيلتهاى عالى را گسترده ساخت ؛ زيرا مبانى ادب را در طبيعت فرزندش چنان جهت داد كه مركز دايرهء آن ، خداوند باشد كه خود آن انديشه‌اى است كه همگان در آن مشترك هستند . ( 4 ) بدين گونه است كه كودك ، خود دايرهء محدود كوتاهى را رسم مىكند آنجا كه اين مبانى ادب را حول محور مادرش بنا مىكند و تنها وى را در نظر مىگيرد و